 |
 |
|
|
دوستان سلام ... ماجرایی که میخام امروز نقل کنم یک ماجرای کاملا واقعی است درمورد دوتن از چهره های ماندگار!ولایتمون که البته قبلش از غیر هم ولایتی های عزیز به خاطر نگارش این ادبیات محلی پوزش می طلبم و از ترجمه بعضی از کلمات به دلیل پیدانکردن معادل آن معذورم ...
... مگه یک روز حدود سی سال پیش علی آقای قیس با مسلم محمودی مرن به تهران بری کار. یک چند روز تفریح خادر منن و کار هم گیر نمیرن ... تاایکه کم کم پولاشو تموم مره .یک روز ظهر گوسنه دمون خیابونا قدم مزنن مسلم مگه علی آقا خیله گوسنیوم ..علی آقا مگه بیا برم به رستوران ...مگه خاب پول ندرم .... علی آقا مگه اونش بامن ! ...از پله ها بالا مرن و علی آقا مگه گارسون ... دو پلس جوجه!...گارسونه دوپلس جوجه میره و اینا موخرن ... دوسه قشوق که دته ظرف ممنه علی آقا یک مگس مگیره ودلای برنجا مگذره و با تشر مگه : گارسوووووون! بیا اینجا ای غذاها چیه به مادادی...؟گارسونه معذرت خواهی منه و مره دو پلس دگه جوجه ورمدره میره ...اینا موخرن سر که مرن واز علی آقا یک مگس دگه مگیره و دزیر برنجا منه و تشر مزنه گارسوووووووووون! ای چه وضعیه اینا چی غذایه به ما متی؟!... ای دعفه صاحب رستوران مفهمه و میه دست علی آقار مگیره ومیره به سر گاو صندوق ...مگه جناب هر چی پول میخای وردار فقط دادو بیداد نکن تورا خدا فقط به بهداشت اطلاع ندی که میان درب رستوران مارو گل میگیرن ... مگه علی آقا و مسلم جیبارپورپول کردن و کتار روی دوش انداختن امین بدر ...ازپله امدن وته هنوز به پله اخیر نرسیه بوین که مبینن چارتا سبیل کلفت چماق بدست جلو شور مگیرن و مگه علی آقار تا صحب بزین ...!بزین!علی آقا مگه گوفتم موسلیم! توروم مزنن؟ موسلیم گوف: نه مور بوس موخرن! مگه خوب که سر چومبه رفتم سرمو داین امیم بدر موسلیم مگه گوفتم : علی آقا خیله بخاردی ؟ مگه علی آقا گوف: مو د زیرهم که بودم مزدم...! پی نوشت : شنیدین بعضی ها میگن در زیر هم که هست من من میکنه ؟این همون جریان این علی آقایه که میگه دزیرم که بودم میزدم .....! راستی تا حالا فکر کردین که این گونه افراد دور و برتون چقدر زیادن؟! |
|
+ نوشته شده در
جمعه 1388/04/12ساعت 15:35 توسط حسين |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
...انتهای آبادی من محله ای است که کوچه باغ نام دارد. کوچه باغی که به قول سهراب از خواب خداسبزتراست یا به گفته یکی ازدوستان خاطرات درختانش همه تشییع جنازه مردگان است....درختانی که به رسم دوستی ازدوطرف کوچه شاخه هاشان رادرهم آمیخته ویکی شده اند..
.آری من ازاین کوچه باغ پای دردنیا نهادم.... و نام این وبلاگ راکوچه باغ نامیدم . كوچه باغ من توش خيلي چيزاداره خاطرات تلخ وشيرين كه هركدومش ميتونه كلي كتاب وجزوه و......راجع بهش نوشت. این خاطرات خوب وبد به همراه کمی از یادداشت های خودم همه وهمه یک هدف رو دنبال میکنند واون هم اینه که بخونیم و درس بگیریم... باتشکر(حسین صمیمی) |
| پیوندهای روزانه |
|
تابناک کلمه فریاد معلم آموزش و پرورش کاشمر فرهنگیان کاشمر سپاس معلم وزارت آموزش وپرورش آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|