تبليغاتX
kooche-baqe
با لبخندی زيبا ...... چشمانی زیباتر......

و نگاهی که چیزی را می جوید ........از میان متعلقات خدا.....

"......خدا

آرام بخواب مادر.....

بعد از تو .....

دیگر با خدا معامله نخواهم کرد!!!!

......"خدايي که بهترين هديه زندگي را پس گرفت..........

آرام بخواب مادرعزيزم .......

هرچند نزديک يک سال است که پيش ما نيستي ......

ولي......

روزت مبارک مادر مهربانم.

+ نوشته شده در  جمعه 1387/03/31ساعت 22:11  توسط حسين | 
خــــدايا

سايباني از جنس اشک و نياز مي خواهم

،تا سجاده ي دلم را در آن بگسترانم

با دستان خسته قنـــوتم از تو بخواهم

که بر وجود  سردم نور نگاهت را بتاباني و

گل هاي زيباي عشق را که در وجودم زنده کرده ای

!...تا همیشه در من تازه نگاه داری

+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/03/28ساعت 8:9  توسط حسين | 

آن سوي بلوغ

زادگاهم کودکي هاي مرادرياددارد 

 

                                ومن نيز خاطراتش را

 

       کوچه هاي کج کوله

 

                              دالان هاي تنگ وتاريک

شيطنت هاي مرا درياد دارند

 

 

                                    هاي وهوي بچگي هايم

از پژواک کوه مي آيدهنوز

 

                                            باغ هايش جويبارهايش

بيابانهايش  کشتزارهايش

 

                              دستان مرا خوب مي شناسند

درختان گردو درختان زردالو

 

                                       درختان لانه گنجشک درختان شفتالو

پاهاي مراخوب درياددارند

 

                                        من خوب مي دانم

تعداد چوبهاي سقف خانه ای را

ا

                        که مادرم  مرادرآن برخاک نهادوسبزم نمود

 

وآن پله هاي بي وزن وقافيه اش-همچو مکتوبات من-

 

                          که چندين بارمراازاوج خود تاقعر خود غلطاند

 

 

خوب درياد دارم آن روزهارا

                              مي گريختم گاه بوسيدن

از لب نمناک بي بي

                              وز صورت خارخاري بابا کلان

 

وآن لانه زنبور

که من بسيار سيخ فرو مي کردم درآن

 

وايشان نيششان در پيکر من

 

      وناسزاهاي آن عجوزه

 

که مي پنداشت هميشه

                               ديوارخانه اش رامن به ناخن سفته ام

 

گرچه گاهي هم من کرده بودم

 

 

 

وآن پير مردها

 

     که هر روز عصرها

 

در سر چهارراه کوچه ها مي نشستند

 

وخاطرات عادي وتکراري  خودرا

                                            به خورد يکدگر مي دادند وگاهي

سلام طفل کوچک يا زني را

 

                                به لحن خاصي مي گفتند عليکي

حال مانده از ايشان اسمي

 

                               با پيشوند خدابيامرز فلان بن فلان

 

 

آن مدرسه آن کلاس درس

 

آن معلم آن ترکه ها ي درخت به

 

   آن دفتر مشقم

 

 

که ته وبالاي برگهايش

                             به گاه مشق نوشته هاي من

پراز گنجشک وگل مي شد

 

وآن دختر زيبا

                   که جايش بود کنار من

به روي نيمکت چوبي

                                 چقر شبها که خوابش ديده بودم

با آن دوست

            آن همشاگردي ديرينه ام

(که جنگ او رافرو بلعيد در کام آتشين خويش)

صبحگاهان

 

ايام  تعطيلات تابستان

 

                           گوسفندان اندک خود را

تا بازمانده هاي گندم زارهاي آبادي

 

                          هي هي مي کرديم و مي دويديم از پي آنان

وآن بزغاله زيبا

                      که نشخوارش محبت بود زدستان وز لبهايم

 

به تاخت وتاز مي آمد هرجا که مي رفتم

 

                    وآن پيرزن که مي چيد خوشه ها را

از پي مردان برزيگر

 

                            به صد شوق وبه صد اميد

که شايد زنده ماند او زمستاني دگر را

 

 

 

ودرآن سوي کوچک آبادي من

                                                      کوچه باغي است سرسبز

که خاطرات درختانش تشييع جنازه هاي فراوان است

 

انتهاي کوچه باغ

                                    رودي است سرشار از شست وشوي مردگان

 

وگاهي نيز استخر شناي کودکان

 

خوب در خاطرم دارم

                                 آن روز سرد زمستاني را

وچهره بي رحم مرده شوي ده

 

                                                     که يخ روي آب را شکست

وجنازه اي را شست وشو دادش درآن

 

ومن تکيه بر بيدي کهن

مي گفتم درزير لب

                            آيا سرما نمي خورد مرده!؟

 

 

وپايين تر ازده

                                 برکنار رود باريک

زير سايه  سبز درختان

                                                    چشمه اي صاف وگوارا بود

هرروز درتنگاتنگ غروب

 

                         دختراني با چادرهاي رنگارنگ

پسرهايي با موهاي تو درتوي بلند

                            براي بردن آب ومحبت

 

مي آمدند  برگرداگرد چشمه

دختران کوزه هاي پرزشور وآرزو را

                                    به دوش عشق ولبخند

تا به خانه مي کشيدند

 

که شايد آن پسر خواهان من باشد

 

نمي دانم  چه مي دانند

آناني که نمي دانند

                                  صفاي  کوهساران ومردمانش را

چگونه وصف خواهند گفت

برکودکان خويش

                                                 زلال جويباران ونواي بلبلانش را

 

شعر از دوست عزيزم محمد عباس زاده  (کتاب فصل تنهایی)

                      

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/03/27ساعت 10:6  توسط حسين | 
شب بود ..............

                         شمع بود .............

                                                  من بودم وتنهايي.

شب رفت ............

                        شمع سوخت..........

                                                  من ماندم وتنهايي. 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/03/26ساعت 12:17  توسط حسين | 
وقتی دل آدم می گیره .......آدم ناراحته  ......غمگینه اما خودشم نمی دونه چرا  ....احساس می کنه ته ته دلش یک غم بزرگی وجود داره. یک غم بزرگ که ته دلش جا کرده . ته دلش سنگینی می کنه . دلش از غم داره باد می کنه . داره می ترکه.ولی هرگز نمی فهمه چرا؟. چرا این قدر دلش گرفته؟ همه ما این احساس رو شاید تجربه کرده باشیم. اماهرگز به این فکر کردیم که چی شد که اون حس دلتنگی عجیب وغریب برطرف شد؟ یا چه کنیم که این حس رو این غم بزرگ رو که اصلا نمی دونیم از کجا اومده از خودمون دور کنیم ؟شما اگه می دونین به ما هم بگین.
+ نوشته شده در  شنبه 1387/03/25ساعت 15:55  توسط حسين | 
 

از دريا پرسيدن گفت :  خشكيدن........

از گل پرسيدن عشق چيست، گفت :  پرپر شدن........

از زمين پرسيدن عشق چيست، گفت :   لرزيدن.............

از آسمون پرسدين عشق چيست، گفت :   باريدن..........

از انسان پرسيدن عشق چيست،ناگهان ندايي از درونش گفت :  جدايي

اگر آدمي زندگی را دوست داشت در آغاز تولد نمي گريست.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1387/03/23ساعت 22:43  توسط حسين | 
روح برخی از مردم چقدر به اسفنج شباهت دارد ٬ تا آنها را نچلانی نم پس نمی دهند...                                                                                           ((جبران خلیل جبران)) 

از حکمت سخن بگو و جواهرات را انتخاب کن ٬ تا به این طریق دهان دروغگویان و سخن چینان را ببندی.                                                                                                 ((تالیس)) 

  هر گاه به دقت بنگریم می بینیم که رنج و سختی در نزدیکی  ما سکونت دارد.                                                                                             (( یربیدس)) 

 افراط و تفریط هر دو نشانه ی ضعف عقل است.                                                                                              ((فوفنارج)) 

 طمع مثل آب دریا است ٬ هر چه بیشتر از آن بنوشی تشنه تر می شوی.                                                                                                 ((تنیسون))

جوانی تاجی از گل است و پیری تاجی از خار.                                                               

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1387/03/22ساعت 23:48  توسط حسين | 
 

 

آنگاه كه غرور كسي را له میكني
آنگاه كه شمع اميد كسي را خاموش مي كني
آنگاه كه بنده اي را ناديده مي انگاري
آنگاه كه حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي
آنگاه كه خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي گيري
مي خواهم بدانم دستانت را بسوي كدام آسمان دراز مي كني تا براي خوشبختي خودت دعا كني؟

و بسوی کدام قبله نماز می گذاری که دیگران نگزارده اند؟

+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/03/21ساعت 17:56  توسط حسين | 
وقتی تصمیم می گیری کار کنی.... بهتره واقعآ کار کنی

وقتی تصمیم بگیری درس بخونی ....... بهتره واقعآ درس بخونی

وقتی تصمیم می گیری تفریح کنی...... بهتره واقعآ تفریح کنی

وقتی تصمیم می گیری استراحت کنی...... بهتره واقعآ استراحت کنی

......................

وقتی تصمیم می گیری .... بهتره فورآ تصمیمت را عملی کنی!!!!!!

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/03/20ساعت 13:40  توسط حسين | 

چندروزپیش داشتم به این فکرمی کردم که ماآدماگاهی ازسرناچاری مجبوریم،دروغ بگیم.گاهی وقتا هم شایدحوصله حقیقت گفتن ونداریم.گاهی وقتابرای اینکه کارمون راه بیفته دروغ میگیم((همون دروغ مصلحتی)).اماوقتی عادت کردیم به دروغ گفتن دیگه برامون یه عادت می شه .کم کم دورومیشیم .به جایی می رسیم که حالمون ازخودمون هم بهم میخوره.یاد یه شعرافتادم،میگه که:

اینان دل زشت وروی زیبادارند

بنیادکـــــج وقامت رعنـــــادارند

هشــدارکه تافریبشان رانخوری

اینجاهمه صورتک به سیمادارند

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/03/19ساعت 14:28  توسط حسين | 
+ نوشته شده در  شنبه 1387/03/18ساعت 15:44  توسط حسين | 


کویر

خسته ام از این کویر،این کویر کور و پیر 

 این هبوط بی دلیل، این سقوط ناگزیر 

 آسمان بی هدف،بادهای بی طرف 

 ابر های سر به راه،پیله های سر به زیر 

 ای نظاره شگفت،ای نگاه ناگهان 

 ای هماره نظر ،ای هنوز بی نظیر 

 آیه آیه ات صریح،سوره سوره ات فصیح 

 مثل خطی از هبوط،مثل سطری از کویر 

مثل شعر ناگهان،مثل گریه بی امان 

 مثل لحظه های وحی،اجتناب ناگزیر 

ای مسافر غریب،در دیار خویشتن 

 با تو آشنا شدم،با تو در همین مسیر 

از کویر سوت و کور تا مرا صدا زدی 

دیدمت ولی چه دور ،دیدمت و لی چه دیر 

این توئی در آن طرف،پشت میله ها رها 

این منم در این طرف،پشت میله ها اسیر 

دست خسته مرا،مثل کودکی بگیر 

با خودت مرا ببر،خسته ام از این کویر    

                                    قیصر امین پور

+ نوشته شده در  جمعه 1387/03/17ساعت 21:31  توسط حسين | 

« قاصدک »

قاصدک! هان چه خبر آوردی؟
از کجا وز که خبر آوردی؟
خوش خبر باشی اما
گِرد ِ بام و دَر ِ من
بی ثمر می گردی.

انتظار خبری نیست مرا
نه ز ِ یاری نه ز دیّار و دیاری ــ باری.
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند.
قاصدک!
در دل من همه کورند و کرند.

دست بردار از این در وطن خویش غریب.
قاصد ِ تجربه های همه تلخ
با دلم می گوید
که دروغی تو دروغ،
که فریبی تو فریب.

قاصدک! هان، ولی... آخر... ایوای...
راستی آیا رفتی با باد؟
با تو ام آی! کجا رفتی؟ آی...
راستی آیا جایی خبری هست هنوز؟
مانده خاکستر گرمی جایی؟
در اجاقی ــ طمع شعله نمی بندم ــ خردک شرری هست هنوز؟

قاصدک!
ابرهای همه عالم شب و روز
در دلم می گریند.

ــ مهدی اخوان ثالث (م.امید) ــ

--------------------------------------------------


خواننده : رضا صادقی

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1387/03/16ساعت 22:6  توسط حسين | 

معجزه رياضی قرآن

 

هر فرد نا مسلمان منصفی با خواندن مطالب زير ايمان ميآورد که قران کلام خدا است

چه رسد به افرادی که مسلمان هستند

 

جمله ”بسم الله الرحمن الرحيم“ 19 حرف  است، و در آيه 74:30 سوره مدثر آمده است كه نگهبانان جهنم 19 فرشته هستند

و هر كس كه بگويد قرآن سخن انسان است خداوند او را وارد جهنمی ميكند كه 19 فرشته نگهبان آن هستند.

 ما ميدانيم که عدد 19 عدد اول  ( prime number ) است. عدد اول عددی است كه فقط بر خودش و بر يك قابل تقسيم باشد.

افراد مختلفی در گذشته و حال سعی کرده اند که به رمزهای معجزات رياضی قرآن پی ببرند.

در گذشته، يکی از اين افراد پيگيری های زيادی در اين مورد انجام داد و به موفقيت های زيادی "در اين مورد" رسيد.

در سالهای اخيرآقای كورش جم ‌نشان كه در زمان حاضر در تهران زندگی ميكند با يك ماشين حساب كوچك به نتيجه‌ای رسيد

كه شما ميتوانيد آن را امتحان كنيد. او شماره هر سوره را با تعداد آيات آن بصورت زير جمع كرد:

 

 

جمع

 

تعداد آيه

 

شماره سوره

زوج

8

=

7

+

1

زوج

288

=

286

+

2

فرد

203

=

200

+

3

زوج

180

=

176

+

4

فرد

125

=

120

+

5

...

...

 

...

 

...

...

...

 

...

 

...

زوج

118

=

5

+

113

زوج

120

=

6

+

114

 

جمع زوج ها

جمع فردها

 

جمع آيه ها

 

جمع سوره ها

6236

6555

 

6236

 

6555

 

قابل توجه است كه تعداد زوج‌ها 57 عدد و فردها نيز به همان تعداد يعنی 57 عدد ميباشد كه اين خود به تنهائی يك معجزه است.

اما معجزه ديگر اينست كه اگر حاصل جمع‌های زوج را با هم جمع كنيم 6236 بدست می ‌آيد كه مساوی است با تعداد كل آيه‌های قرآن.

و معجزه ديگر اينكه اگر حاصل جمع‌های فرد را با هم جمع كنيم 6555 بدست ميايد كه مساوی است با جمع كل شماره سوره‌های قرآن.

و معجزه ديگر اينكه اگر رقم‌های 6555 را با رقم‌های 6236 جمع كنيم، عدد 38 بدست ميآيد كه خود ضريب 19 دارد:

           2 X 19 = 38 = (6+2+3+6) + (5+5+5+6)

همانطور كه تعداد سوره‌های قرآن ضريب 19 دارد:   6  X   19  =  114

لطفا توجه كنيد كه اگر تعداد آيه‌های قرآن را كم يا زياد كنيم يا فقط جای سوره‌ها را با هم عوض كنيم

ديگر چنين روابطی وجود نخواهد داشت،

و اين نشان دهنده اينست كه تعداد آيات قرآن همين اندازه و ترتيب سوره‌ها نيز به همين ترتيب بوده

و در نتيجه قرآن نميتواند كار دست انسان باشد. منبع:ترجمه فارسي قرآن

+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/03/14ساعت 22:37  توسط حسين | 
همه ما گاهي وقت ها با خويشتن خود خلوت مي کنيم ودرگوشه اي دنج در لحظاتي سرشارازتنهايي به عمري که گذرانده ايم فکر مي کنيم. به زماني که مثل برق گذشته است وفرصت هايي که هرگز تکرارنمي شوند. گاهي باياس وسرخوردگي بانگاهي تلخ وديدي منفي به استقبال حوادث روزمره مي رويم وازدرک لحظه هاي خوش ومعمولي زندگي فاصله مي گيريم.اما خوشبختي ازمادورنيست.خوشبختي دورکعت نماز عشق است درلحظه اي ناب که با خداوند حرف مي زنيم وبعد روحمان سبک مي شود. آري اگر اميد رابه رحمت خداوند بيشتر کنيم ،زندگي رابپذيريم وعينک بدبيني رااز خوددورکنيم بهتر مي توانيم براي بهبود شرايط تلاش کنيم. 
+ نوشته شده در  سه شنبه 1387/03/14ساعت 0:5  توسط حسين | 
با سلام خدمت همه دوستان کوچه باغي.
+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/03/13ساعت 23:19  توسط حسين | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
...انتهای آبادی من محله ای است که کوچه باغ نام دارد. کوچه باغی که به قول سهراب از خواب خداسبزتراست یا به گفته یکی ازدوستان خاطرات درختانش همه تشییع جنازه مردگان است....درختانی که به رسم دوستی ازدوطرف کوچه شاخه هاشان رادرهم آمیخته ویکی شده اند..
.آری من ازاین کوچه باغ پای دردنیا نهادم....
و نام این وبلاگ راکوچه باغ نامیدم . كوچه باغ من توش خيلي چيزاداره خاطرات تلخ وشيرين كه هركدومش ميتونه كلي كتاب وجزوه و......راجع بهش نوشت.
این خاطرات خوب وبد به همراه کمی از یادداشت های خودم همه وهمه یک هدف رو دنبال میکنند واون هم اینه که بخونیم و درس بگیریم...
باتشکر(حسین صمیمی)

پیوندهای روزانه
تابناک
کلمه
فریاد معلم
آموزش و پرورش کاشمر
فرهنگیان کاشمر
سپاس معلم
وزارت آموزش وپرورش
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
پیوندها
گچ وتخته سياه
دکتر رضازارع
رياضي زيباست=زندگي زيباست
معرفي روستاي کريز(حسن)
مجموعه عکس(حسن)
رهيار(محسن)
رياضيات(فائزه)
توسکا
باغدشت خيال(محمد)
چهارباغ(مجتبي)
ولی علایی
چکاوک من
یادداشتهای یک معلم
امیر
نیمکت خیس
گروه ریاضی شهرستان نجف آباد(ملیحه)
داور علایی
عارف
باباآب داد
قلم معلم
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

FreeCod Fall Hafez

Best Cod Music